Evime hafif şiir, bazı insanlar girmiş

İnsanlar gri

Yalnız içlerinden biri...

Hayır.

Kaldırım kenarındaki hayalperest realist, 

Duyguların faşizmi seni ele geçirmemeli

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

 Yarının hayali bugünü mahvetti Dünün pişmanlığına destanlar yazdım Yazgımı sövgülerle sineye çektim Karın tokluğuna  ot gibi yaşadım en derinde Ve çürüdüm değirmenin ahşap çıkıntılarında  Şimdi yalnız hafif şiir, bir de ben Her zaman zihnimde yer eden  fakat hiç kullanmayacağım o kelime var  Şimdi yalnız sorgularım var, yargıları olmayan  Sen söyle Dessas,  aciz terazi kimden yana çıktı  Sessizlik.  Öyleyse gül ve geç.  Hafif şiir, bir de benden kalanlar var  Benden kalan  metrup kasvetim,  halen özümde saklıdır  Rutubetli sokaklarım, yozlaşmış yurdumda ömrümün varisi üstüne çizgi çektiklerimdir
Devamı
 Bir hazan hatırası...  hikayeden teyyare değil,  Hakikat.  Hayat, hiç kazanamadığı bir kumar  Hayat, uzun bir matem düşün koynunda kaç gecesi zehir kaç zifirde yitirdi kendini  Bir hazan hatırası...  Farz-ı hicran yüreğinde külfet  mavzere yansımış günahları Tanrım, bu yiğitçe bir ihanet.  Affetmeniz mümkün mü affetmek mümkün değil.  kimse o kadar yüce gönüllü değil.  ne gelir ki elden: Gözlerinin yeşilinden küstahça  yaşlar dökülüyor  Gidiyorum  Sizden, kendimden Gülen gözlerinizden, gamzelerinden son kez öpüyorum Elveda
Devamı

PİYANİST ÇALMAYA BAŞLADIĞINDA

      Siyah, beyaz, siyah, beyaz, beyaz… Yaşlı piyanist, her gece olduğu gibi pek sevdiği piyanosunun başına geçmiş yeni bestesini çalışmaktaydı. Çalarken aklından binbir türlü şey geçerdi. Sanki notalar ve çıkan melodi onun düşüncelerinin sesiydi. Böyle anlarda daha fazla dayanamaz hava almaya çıkardı. İlkin penceresinden gökyüzünü seyre daldı. Kara tuvalin üstüne resmedilmiş dolunay, beyaz oldukça parlaktı bu gece. Yalnız bu denli saf bir güzelliğin bile parlaklığını örten koyu lekeler vardı üzerinde. Tıpkı insanlar gibi. İçlerinden en güzelinde bile bir kusur, bir kötülük çıkabiliyordu. Gözlerini kapayıp derin bir nefes alarak belli belirsiz gülümsedi. Hava bitmesini hiç istemediği bir an gibi kokuyordu. Fakat iyi biliyordu ki zaman çabuk geçerdi. İnsanlar da bu zamanın içinde yitip giderlerdi. Kaç kişi anı yaşıyordu? Kaç kişi dünü ve yarını düşünmeden o anda var olabiliyordu? Hiç.       Gözlerini tekrar açtığında penceresini kapayıp paltosunu üstüne geç...
Devamı